Λόγια πάνω σε λόγια

Βαρβάρα Χριστιά

Ουφ, όλο λόγια είσαι ποιητή.
Με τη ζωή σου τίποτε από όσα γράφεις δεν απέδειξες.
Λόγια πάνω σε λόγια.
Ποιήματα τρίπατα.
Ιδέες κι αφυπνίσεις,
ιδανικά, προτροπές, επαναστάσεις.

Και απεργία, μια φορά, δεν έκανες.
Ούτε σε προσφυγόπουλο πρόσφερες μαξιλάρι.
Ένα βράδυ, συνοδός, δεν έμεινες σε ασθενή.
Δεν τσαλακώθηκες μέσα στο πλήθος
δεν φώναξες με στεντόρεια φωνή
για όλα αυτά που μες στα ποιήματά σου
(δήθεν με αγανάκτηση) αραδιάζεις.

Λόγια πάνω σε λόγια.
Αέρας διπλο-κοπανιστός.
Κι η πένα σου, ξύλινος κόπανος.

Δεν έγινες ποτέ το ποίημα σου, ποιητή.