Τυχερή μέρα

Άννα Πετρίδου

Παρατηρώ τους λιγοστούς διαβάτες,
έναν αμαξά με τ’ άλογό του
σταματημένο στην άκρη τού δρόμου
στην οδό Πανεπιστημίου
να περιμένει τον επόμενο πελάτη
κι έναν μεσήλικα λαχειοπώλη
με στριφτό μουστάκι
και κασκέτο στα μαλλιά
να κρατά το κοντάρι
με σειρές από λαχεία, στο ’να χέρι,
για την κλήρωση της Κυριακής,
διαλαλώντας το εμπόρευμά του,
καθώς κατεβαίνω
τα σκαλοπάτια του ιδρύματος
με βήμα αργό· προχωρώ
μαζί με άλλους συμφοιτητές
και τον πλησιάζω στα δυο μέτρα
να πάρω το τυχερό λαχείο,
που λήγει στο εφτά.